Nachtgedachten #1

Spoorloos ontspoord

In de 59 naar Centraal,
gaat mijn kop met zijn gedachten aan de haal.
Conversatie ontmoet het geratel van wiel in rondgang,
zinkt in ritmisch getik het verhaal.

In metalen melodie zak ik verder,
mijmerend over dagen nu of ooit.
Verzonken aanschouw ik door beslagen ramen,
hoe een verstoorde horizon zich ontplooit.

Een versnelling, het ritme ordent mijn gedachten,
tot een symfonie van wind en ruis.
Ik sta niet op, maar verblijf in het wachten,
want mijn hoofd wil nog lang niet naar huis.

Een hartslag versnelt in harmonie met het uitzicht,
steeds sneller kloppend, chaos stremt mijn gehoor.
Geprikkeld schiet ik overeind, voor impulsen gezwicht,
en schreeuw ‘Fuck, mijn gedachten draven door!’

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: